Wie heeft ze nog niet gezien in Amsterdam?
Vanaf ongeveer 1976 vliegen er in onze hoofdstad enkele halsbandparkieten. Sinds die tijd hebben ze zich behoorlijk in aantal uitbebreid en inmiddels schijnen er alleen in Amsterdam zo’n 3000 rond te vliegen! Schreeuwend vliegen ze in groepen van de ene naar de andere locatie.
Het Vondelpark is de plaats waar de vogels vooral zitten. Eerst zaten ze alleen in het park, maar later zijn ze steeds verder uitgespreid.
Met hun felle groene veren onderscheiden deze exotische dieren zich enorm van onze inheemse soorten als bijvoorbeeld mussen. Regelmatig vliegen ze een rondje stad.
Tot 1990 werden ze niet buiten de stadsgrenzen waargenomen. Inmiddels vliegen ze ook buiten de Amsterdamse stadskern, maar pas in 1998 hebben ze voor het eerst Amsterdam-Noord en Weesp aangedaan. De verwachting is dat ze zich geleidelijk aan over de provincie verspreiden.
Het Vondelpark is de broedplaats van de vogels. De parkieten hebben in de loop der jaren gezelschap gekregen van ontsnapte en vrijgelaten parkieten en hebben inmiddels een behoorlijk groep nakomelingen voortgebracht. In het park hebben ze hun nestholen in oude bomen. Daar zoeken ze ook beschutting tegen de kou.
De halsbandparkiet is een echt groepsdier.
Ook voelt de halsbandparkiet voelt zich goed thuis in het stadslawaai. Het vinden van voedsel in de stad is zelfs in een koude winter geen probleem. Ze slapen in grote groepen hoog in de bomen en maken evenveel lawaai als een zwerm spreeuwen. Het maakt ze niets uit want zelfs langs de drukke Utrechtse Brug, en de A10 voelen ze zich op hun gemak.
De halsbandparkiet heeft ook een pact gesloten met de specht. Dit autochtone vogeltje zorgt van nature voor de holen in de bomen, die het jaar daarop door de parkieten in bezit worden genomen. Alleen het gebrek aan voldoende van deze leefruimten zou de vogel kunnen dwingen tot een natuurlijke spreiding over andere steden.
In mijn straat zijn ze nu ook. de bloesems vinden ze heerlijk, mooie plaatjes geschoten dus, kijk maar…
